بند گشادن

«لغت نامه دهخدا»

[بَ گُ دَ] (مص مرکب) مقابل بند بستن. (آنندراج). بند گشودن. (فرهنگ فارسی معین).
- بند گشادن از سحر؛ باطل کردن آن :
چو دختر چنان دید کان هوشمند
ز نیرنگ آن سحر بگشاد بند.نظامی.