«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (اِ) به لغت اهل تنکابن ثیل است. (تحفهء حکیم مؤمن). گیاهی است خزنده که در مزارع مازندران بسیار است و اگر زود وجین نکنند گیاه کشته و مزروع را خفه کند. (یادداشت بخط مؤلف).