بند و گشاد

«لغت نامه دهخدا»

[بَ دُ گُ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب) حل و عقد. (آنندراج) :
زمانهء ملکی کز کلک خاتمش در ملک
هزار بند و گشاد و هزار برگ و نواست.انوری.
هر بند و گشادی که بتو بازبسته بود تا تو عمل نکردی کجا گشاده شد. (کتاب المعارف).
ببین به بند و گشاد ستم ظریفی ناز
ره سؤال نبست و در جواب ببست.
والهء هروی (از آنندراج).
و رجوع به بند و گشای شود.