«لغت نامه دهخدا»
[بَ دِ] (ص نسبی) پنج دیه. فنج دیه. در نواحی مروالرود خراسان که نسبت است به پنج دیه از اعمال مروالرود خراسان. (یادداشت بخط مؤلف).
