بنزوئیک

«لغت نامه دهخدا»

[بَ / بِ] (اِ)(1) (اسید...) اسیدی که از بنژوئن(2) و مشتقات دیگر آن بدست آورند. (فرهنگ فارسی معین).
(1) - Benzoique.
(2) - Benjoin.