«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (اِ) پنگان : چون روز شد معلوم کردند که هیچ غایب نشده بود جز یکی بنگان زرین و وزیر وی از مال خالص خود بنگانی فرمود که وزن او هفتصد مثقال بود و به خزینه فرستاد. (تاریخ بخارای نرشخی صص32 - 33). || مطلق پیاله. (ناظم الاطباء). رجوع به بنجان و فنجان و پنگان شود.