«لغت نامه دهخدا»
[بَ نِنْ نَ] (اِخ) غزوهء بنی النضیر در سال چهارم از هجرت بود و آنان یهودان بودند. پس از آنکه پیغمبر زمین بنی النضیر را فتح کرد آنرا خالصهء خود قرار داد و قوت خود و اهلش از آن زمین بود و باز او را به کراع و صلاح صرف میکرد. (یادداشت بخط مؤلف). رجوع به نضیر شود.