بنی زیان

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (اِخ) حکامی که در سال 633 تا سال 796 ه . ق. در الجزایر به نیابت از جانب الموحدین حکومت داشتند و مثل مجاورین خود بنی حفص از کاسته شدن قدرت مخدومین خویش استفاده نمودند و خود را مستقل کردند. پایتخت ایشان در شهر قلمستان قرار داشت و دولتشان در سال 796 بدست امرای مزینی مراکش انقراض یافت. اولین آنها یغمرسن بن زیان 633 ه . ق . و آخرین آنها ابوزیان الثانی است که بسال 796 ه . ق . منقرض گردیدند. (از طبقات السلاطین ص45).