بو

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (ع اِ) پوست شتربچهء پرکاه کرده را گویند که پیش ناقهء بچه مرده برند تا بگمان فرزند خود شیر بدهد. (برهان) (انجمن آرا) (آنندراج) (ناظم الاطباء). رجوع به مادهء بعد شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر