«لغت نامه دهخدا»
[بَ شَ / شِ] (اِ) چارشاخ دهقان را گویند. و آن چوبی چند باشد به اندام کف دست. و دسته نیز دارد که دهقانان بدان غلهء کوفته را بر باد دهند تا از کاه جدا شود و آنرا بعربی مدری خوانند. (برهان) (آنندراج) (از انجمن آرا). اوشین. چارشاخ دهقانان که افزاری است چوبین و شبیه به دست و دارای دسته. و غلهء کوفته را بدان بر باد دهند تا کاه از دانه جدا شود. (ناظم الاطباء).