«لغت نامه دهخدا»
[بُلْ حُ کَ] (ع اِ مرکب)کم خردان و بی شعوران. چه حُکَیم تصغیر حِکَم است جمع حکمت باشد. به این معنی بیدینان باشد. چه ابوالحَکَم کنیت ابوجهل بود از جهت حقارت مصغر کرده، جمع ساختند. (آنندراج) (غیاث).