بوالیع

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (ع اِ) جِ بالوعه، بمعنی چاه سرتنگ و دست شوئی. (منتهی الارب). جِ بالوعه. (ناظم الاطباء). رجوع به بالوعه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر