بورق

«لغت نامه دهخدا»

[رَ] (معرب، اِ) معرب بوره. یکی از عقاقیر اصحاب صناعت کیمیا. و آن بر چند صفت است: یکی بورق الخیز و قسمی دیگر که آنرا نطرون گویند و بورق الصناعه و زراوندی و این بهترین صنف بورق است. (مفاتیح). چیزی است مانند نمک. معرب بوره. (غیاث). انواع آن: بورهء ارمنی، بورهء زرگری، بوره خبازان و بورهء زراوندی که بسرخی زند. بورهء کرمانی، بورهء مغربی و الوانش بسیار است. (از نزهه القلوب). رجوع به بوره و بورک شود.