بور گلرنگ

«لغت نامه دهخدا»

[رِ گُ رَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) کنایه از آفتاب. خورشید :
چو برزد بامدادان بور گلرنگ
غبار آتشین از نعل بر سنگ.نظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر