«لغت نامه دهخدا»
[فُ] (نف مرکب) آنکه عطریات فروشد مثل گلاب و بیدمشک و عطر و ارگچه و مانند آن. (آنندراج). عطار و مشک فروش. (انجمن آرای ناصری) (برهان) (ناظم الاطباء).
