به بیوسی

«لغت نامه دهخدا»

[بِهْ بَ] (حامص مرکب)امیدواری. رجاء واثق. چشم نیکی داشتن. امیدوار به خیر بودن :
به بیوسی از جهان دانی که چون آید مرا
همچنان کز پارگین امید کردن کوثری.
انوری.
به بیوسی چو گربه چند کنم
زآنکه چون سگ ز بد نپرهیزد.انوری.