«لغت نامه دهخدا»
[بُ گُ تَ] (مص مرکب)نسبت دروغ دادن. افترا گفتن. (فرهنگ فارسی معین). نسبت دروغ دادن. (ناظم الاطباء). دروغ گفتن : که گفت حافظ از اندیشهء تو آمد باز من این نگفته ام آنکس که گفت بهتان گفت. حافظ. || غیبت کردن. (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین).