«لغت نامه دهخدا»
[بُ تِ مُ عَدْ دَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) فضله ای باشد میان بهت شمس و بهت قمر، چون بهت شمس از بهت قمر کم کنی. و نیز فضله ای باشد میان دو بهت دو ستارهء مستقیم یا راجع. (التفهیم ص138).