بهروچ

«لغت نامه دهخدا»

[هَ] (اِخ) (در انگلیسی: بروچ(1)) شهری است در بخش بهروچ ایالت بمبئی هند، بر ساحل راست رود تربدا. قرنها مهمترین مرکز سیاحت و تجارت سواحل غربی هند و بجهت پارچه و مصنوعات عاجش مشهور بود. شهری قدیم است که از حملات مسلمانان آسیب دیده در 980 ه . ق. اکبرشاه آنرا تصرف کرده است و در 1772 م. بریتانیا آنرا گرفت. در سال 1941 م. دارای 55810 تن جمعیت بوده است. (از دایره المعارف فارسی).
(1) - Broach.