«لغت نامه دهخدا»
[بِ هِ تِ بَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) فردوس برین. بهشت. جنت : دل سام شد چون بهشت برین بر آن پاک فرزند کرد آفرین.فردوسی. یکی چون بهشت برین شهر دید که از خرمی نزد او بهر دید.فردوسی. دو کوثر بر آن دو کف دست اوست بهشت برین را بود کوثری.منوچهری.