بهشتی لقا

«لغت نامه دهخدا»

[بِ هِ لِ] (ص مرکب)بهشتی روی. زیباروی :
چون دوزخی گر ابر سیاه و پرآتش است
زو بوستان چرا که بهشتی لقا شده ست؟
ناصرخسرو.