«لغت نامه دهخدا»
[بَ کَ لَ] (ع ص) زن نازک اندام نیکوزندگانی. بهکن. (از ذیل اقرب الموارد). مؤنث بهکل. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). و رجوع به مادهء قبل و بهکن شود.