به گزین کردن

«لغت نامه دهخدا»

[بِهْ گُ کَ دَ] (مص مرکب) انتخاب کردن. اختیار نمودن :
ای ماهروی بر سر ما هر زمان ز جور
چون دور آسمان دگری به گزین مکن.
سنایی.