بهود

«لغت نامه دهخدا»

[بُ] (اِ) هر چیزی نیم سوخته که از نزدیک شدن به آتش زردرنگ شده باشد. (ناظم الاطباء) (از اشتینگاس).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر