«لغت نامه دهخدا»
(نف مرکب) آنکه در بیابان زندگی کند. (یادداشت بخط مؤلف). بدوی. (بحر الجواهر). کسی که در بیابان منزل دارد: تازیان بیابان باش؛ اعراب بدوی. (ناظم الاطباء).