بیابان نوردی

«لغت نامه دهخدا»

[بانْ، نَ وَ] (حامص مرکب) بیابان گردی. عمل بیابان نورد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر