«لغت نامه دهخدا»
[بی بَ] (ص مرکب) بی ثمر. بی بار. رجوع به بر شود. || (اِ مرکب) سپستان. (از الفاظ الادویه). گیاهی است که از آن ترشی اندازند. (یادداشت بخط مؤلف). فلفل سبز (لهجهء قزوین).