«لغت نامه دهخدا»
[بَ تُلْ حَ] (اِخ) بیت الحیوه. آن برج که در وقت ولادت طالع مولود بود. (آنندراج) (شرفنامه) : بس که بیت الحیات را ز نخست شیر نر دیده ام ز طالع خویش.خاقانی. باد آن سعادات ابد بیت الحیاتت را مدد هیلاج عمرت را عدد غایات اقصی داشته. خاقانی.