بیت الطراز

«لغت نامه دهخدا»

[بَ تُطْ طَ] (ع اِ مرکب)جایگاهی که در آنجا طراز بافتندی. کارگاهی که در آن پارچهء نفیس می بافتند : ذکر بیت الطراز که به بخارا کارگاهی بوده است و هنوز برجایست و بخارا را کارگاهی بوده است میان حصار و شهرستان نزدیک مسجد جامع و در وی بساط و شادروانها بافتندی. (تاریخ بخارای نرشخی ص24). رجوع به طراز شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر