«لغت نامه دهخدا»
[بَ تُشْ شَ رَ] (ع اِ مرکب)خانهء بلندی و بزرگی. (غیاث). || (اصطلاح نجوم) برجی که در آن یکی را از هفت ستارهء سیاره سعادتی و شرف حاصل شود چنانچه شرف آفتاب در برج حمل است و شرف قمر در ثور و شرف مشتری در سرطان و زهره در حوت و عطارد در سنبله و مریخ در جدی و زحل در میزان. (غیاث) (از ناظم الاطباء) (آنندراج). در نزد احکامیان بیت شرف هر کوکب بیت صعود آن است یعنی خانهء قوت آن چنانکه حمل بیت شرف آفتاب و ثور بیت شرف قمر و سرطان بیت شرف مشتری است. (یادداشت بخط مؤلف). - بیت شرف الکواکب؛ بیت صعود آن است یعنی خانهء قوت آن کوکب. مث حمل آفتاب را و ثور قمر را و سرطان مشتری را. (منتهی الارب) : یعنی دو قرص خورشید از حوت در حمل شد کرد اعتدال بر وی بیت الشرف مقرر.خاقانی. خسرو ثوابت و سیار به بیت الشرف خویش خرامید. (حبیب السیر ص125).