بیت العتیق

«لغت نامه دهخدا»

[بَ تُلْ عَ] (اِخ) خانهء خدای عزوجل. (منتهی الارب) (مهذب الاسماء). کعبه و معنی لفظی آن خانهء قدیم است چرا که اول برای عبادت آدم علیه السلام مقرر بود و بعد طوفان نوح، ابراهیم علیه السلام تجدید آن کردند. و عتیق بمعنی کریم و معزز هم آمده است یا آنکه آزاد کرده شده است از غرق طوفان یا آنکه آزاد است از دست خراب کردن ظالمان. (غیاث) (آنندراج). بیت الحرام. بیت الله :
فطوبی لباب کبیت العتیق
حوالیه من کل فج عمیق.
سعدی (بوستان، کلیات چ مصفا ص152).