بیتوتت

«لغت نامه دهخدا»

[بَ / بِ تو تَ] (از ع، اِمص)شب باشی کردن در جایی. (غیاث) (آنندراج). و رجوع به بیتوته شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر