«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع اِ) قوت شبه. (منتهی الارب). خورد و یکبار در شبانه روزی. (مهذب الاسماء). قوت شبانه. (ناظم الاطباء). || شب گذاری. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).