بیخ کندن

«لغت نامه دهخدا»

[کَ دَ] (مص مرکب)برانداختن. نابود کردن :
من بر از باغ امیدت نتوانم بخورم
غالب الظن و یقینم که تو بیخم بکنی.
سعدی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر