«لغت نامه دهخدا»
[لَ / لِ] (اِ) بمعنی بخله است. (اوبهی) (حاشیهء فرهنگ اسدی نخجوانی). خرفه. قرفخ. رجله. بقله الحمقاء. مویز. آب محله. تخمگان. پرپهن. (حاشیهء فرهنگ اسدی) (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به خرفه و پرپهن شود.