بیدخشتی

«لغت نامه دهخدا»

[خِ] (اِ مرکب)(1) نوعی از درخت بید که از درختان جنگلهای شمال ایران است و آنرا فک نیز میخوانند. (جنگل شناسی ساعی ج1 ص195).
(1) - Salix fragilis.