بی دسته

«لغت نامه دهخدا»

[دَ تَ / تِ] (ص مرکب) (از: بی + دسته) مقابل دسته دار: کوزهء بی دسته چو بینی بدو دستش بردار. (یادداشت مؤلف). رجوع به دسته شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر