«لغت نامه دهخدا»
[دِ تَ / تِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) زغال درخت بید که آنرا برای تصفیهء شراب بکار برند : زان می گلگون که بید سوخته پرورد بوی گل و مشک بید خام برآمد.خاقانی. مجلس غم ساخته است و من چو بید سوخته تا بمن راوق کند مژگان می پالای من. خاقانی.