بیدلی

«لغت نامه دهخدا»

[دِ] (حامص مرکب) حالت و چگونگی بیدل. دل از دست دادگی :
من و تو سخن چون توانیم گفتن
من از بیدلی و تو از بی دهانی.پنجهیری.
|| آزردگی. دلتنگی. افسردگی. || بی جرأتی و جبن. (ناظم الاطباء). ترس. جبن. ترسانی. ضعف قلب. (ناظم الاطباء) :
ز بیدلی و ز بیدانشی بلشکر خویش
هم از پیاده هراسان بود هم از سرهنگ.
فرخی.
|| دلدادگی. شیدائی. عشق. حب. محبت. عاشقی :
دلا تا تو ز من دوری نه در خوابم نه بیدارم
نشان بیدلی پیداست از گفتار و کردارم.
فرخی.
هزار بار بگفتم که راز عشق ترا
نهان کنم نکنم بیدلی و پرده دری.سوزنی.
دلم را میبری اندیشه ای نیست
ببر کز بیدلی به پیشه ای نیست.نظامی.
گر امانت بسلامت ببرم باکی نیست
بیدلی سهل بود گر نبود بیدینی.حافظ.