بی دیوار

«لغت نامه دهخدا»

[دی](ص مرکب) (از: بی + دیوار) که دیوار ندارد :
بچشم سر یکی بنگر سحرگاه
بر این دولاب بی دیوار و بی لاد.ناصرخسرو.
رجوع به دیوار شود.