بیذخ

«لغت نامه دهخدا»

[بَ ذَ] (ع ص) زن تناور. (منتهی الارب) (از لسان العرب) (ناظم الاطباء). || (اِخ) نخله ای مشهور. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر