«لغت نامه دهخدا»
[ذَ] (اِخ) بذخش. بدیشخ. لقب مرزبانان ارمنستان و گرجستان و بذخش ها علاوه بر حکومت ریاست اسواران ولایتی را هم عهده دار بوده اند. (از ایران در زمان ساسانیان ص37، 122 و 158).