بیرایی

«لغت نامه دهخدا»

(حامص مرکب) سست رایی. ضیلولت. (نصاب الصبیان). ناصوابی رای :
وگر بگذری زین و جنگت هواست
سرت پر ز بیرایی و کیمیاست.فردوسی.
از سر بیخودی و بیرایی
در سر کار شد به رسوایی.نظامی.