«لغت نامه دهخدا»
[رَءْیْ] (ص مرکب) (از: بی + رأی) بی رای. بی عقل. بی تدبیر. بی فکر. بی وقوف. (ناظم الاطباء). رجوع به رای و بیرای شود.
