بی رتبه

«لغت نامه دهخدا»

[رُ بَ / بِ] (ص مرکب) (از: بی + رتبهء عربی) بدون درجه و مقام. (ناظم الاطباء). فاقد مرتبه و رتبه و مقام. || حقیر و ناکس. فرومایه. (ناظم الاطباء). و رجوع به رتبه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر