بیرونه

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ] (اِ) پیراهنی که بالاتر از همه پوشند مانند چوغه و امثال آن. (آنندراج). لباسی که روی لباسهای دیگر پوشند. بالاپوش. (ناظم الاطباء)
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر