بی رویه

«لغت نامه دهخدا»

[رَ وی یَ / یِ] (ص مرکب) (از: بی + رویّه) بی اندیشه و فکر. ناسگالیده. بی تفکر. رجوع به رویّه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر