«لغت نامه دهخدا»
[شَ / شِ] (ص مرکب) (از: بی + ریشه) آنچه ریشه نداشته باشد چون کاغذ بی ریشه و انبهء بی ریشه و مانند آن. (آنندراج). بدون الیاف. (ناظم الاطباء). || بی اصل. رجوع به ریشه شود.