«لغت نامه دهخدا»
(ضمیر مبهم، از اتباع) فلان و بهمان. (جهانگیری) (رشیدی). مانند فلان و بهمان و همچنانکه فلان و بهمان را گاهی با هم و گاهی جدا از هم گویند بیستار را نیز گاهی با باستار (بیستار و باستار) و گاهی جدا گویند، و گاهی با فلان هم میگویند همچو فلان و بیستار. (برهان). چون نام کسی و یا چیزی را بطور مبهم خواسته باشند بیان کنند این کلمه را ذکر میکنند. و فلان و بهمان و بیستار میگویند. (از ناظم الاطباء). اما در تداول امروز فلان و بیسار گویند. (حاشیهء برهان چ معین). - بیستار و باستار (اتباع مبهم)؛ فلان و بهمان. (از انجمن آرا). || زیاد. (ناظم الاطباء)