بی سعادت

«لغت نامه دهخدا»

[سَ دَ] (ص مرکب) (از: بی + سعادت) بدبخت و ناشاد و نامراد. (از آنندراج). بدبخت و بی نصیب و بی بهره. (ناظم الاطباء). رجوع به سعادت شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر